Het gaat goed met Derek de Lint, hij heeft momenteel vijf agenten in de VS en Europa die hem werk hebben bezorgd in internationale produkties als de maxi-serie "Secrets", die in Milaan werd opgenomen, "The Buming Shore", een Italiaans/Frans/Duitse coproduktie en "The Pree Frenchman". "Mensen zeiden me dat ik, toen ik naar het buitenland vertrok, weer helemaal opnieuw zou moeten beginnen. Ik dacht; 'Maar ik heb in Nederland toch al tien jaar achter de rug?' Nu, na vijf jaar, heb ik toch iets aardigs opgebouwd. De filmwereld is dan ook een klein wereldje", vertelt de acteur. Voor de rot van Bertrand de Roujay hoefde De Lint niet echt te vechten. Producer Chris Burt zag een foto van Derek in een internationaal filmvakblad en wist meteen dat hij deze Nederlander voor de rol wilde hebben. De Lint vloog naar Parijs voor de casting en werd goed bevonden. Nu, vier jaar later ("The Free Frenchman" is een Engels-Franse coproduktie uit 1989), zegt hij nog steeds niet precies te begrijpen waarom ze nu juist een 'Hollandse kaaskop' voor de rol van een Fransman wilde hebben. "Waarschijnlijk konden ze niemand anders vinden", lacht de acteur. "Normaal wordt ik in buitenlandse produkties juist gecast wanneer ze een Europeaan. met accent nodig hebben."

     Voor wie de eerste drie afleveringen gemist heeft. "The Free Frenchman" speelt zich af vlak voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog in Frankrijk. Het is een mooi gefilmd en vooral spannend oorlogsdrama, waarin persoonlijke relaties een grote rol spelen en waarin een duidelijk tijdsbeeld wordt geschetst. Het verhaal laat zich niet zo makkelijk vertellen. mede door de verschillende ideologieen die de personages erop na houden. Het ontspint zich rond de conservatieve Bertrand de Roujay, die zijn zaakjes goed voor elkaar heeft: hij is getrouwd met de lieftallige Madeleine (Corinne Dacla), heeft een schat van een zoon en een goede baan op het oog. Maar dan breekt de oorloq uit en loopt alles in het honderd, Uiteindelijk moet Bertrand, die ondertussen gescheiden is, vluchten. Hij doet dit met zijn nieuwe vriendin Lucia (Katia Caballero), een Spaanse vluchtelinge.

      De 42-jarige acteur vond hel interessant om Bertrand te spelen. "Er zit ontwikkeling in hel karakter. Bertrand komt uit een rechts milieu en heeft een gespreid bedje. In de loop van de film krijgt hij door wat er aan de hand is en kiest hij de goede kant, Die verandering in het karakter kan ik in zes uur (ongeveer de duur van de mini-serie) neerzetten Genoeg tijd dus, meer dan bij een speelfilm. Dat is prettig werken."

      Derek is een 'self-made' acteur die geen toneelschool heeft doorlopen. Oorspronkelijk wilde hij het politiek geengageerd cabaret in en deed daarvoor de Klemkunst Academie, maar kwam daarop terug toen hij samen met jaargenoten, onder wie Hetty Heyting, Jan Simon Minkema en Nelleke Burg als eindexamenstuk een cabaretprogramma schreef, "Ik vond het een zwak stuk en ben eruit gestapt. Hij kwam toen in een leegte terecht, maar werd in 1975 gevraagd voor een rol in "Thuis", een stuk van Hugo Claus. Toen begon het ballet]e te rollen en speelde hij onder meer in "Blindgangers" en "Dag Dokter" van Ate de Jong. Zijn echte filmdoorbraak kwam in 1977 met de rol van de jonge SS'er Alex in "Soldaat van Oranje". Daarna volgden de film- en TV-rollen elkaar in rap tempo op. Zo zagen we Derek onder andere als minnaar en concertpianist in "Van de Koele Meren des Doods", als Anton Steenwijk m de verfilming van de roman van Harry Mulish, "De Aanslag" ('86) en niet te vergeten in een opvallende rol in de Oscar-winnende film "The Unbearable Lightness of Being".

      Opvallend is het aantal oorlogsrollen in zijn carriere. Ook "The Free Frenchman" is een oorlogsfilm. En dat terwijl Derek na de Tweede Wereldoorlog werd geboren en deze verschrikkelijke tijd niet zelf heeft ervaren. Maakt dat het spelen van een 'oorlogsrol' niet extra moeilijk? "Je probeert je zoveel mogelijk in de emoties uit die jaren te verplaatsen. Ik doe daar veel research voor. Ik praat met mensen die de oorlog wel hebben meegemaakt en lees veel boeken over de oorlog", aldus Derek.

      De Lint neemt zijn vak duidelijk serieus. Hij houdt van rollen met ontwikkeling, met meer diepgang, ook al zijn dat soms niet de sympathiekste figuren. "Het lijkt me leuk nog ooit eens ren heel extreem karakter te spelen, een lustmoordenaar of zo. Zoiets als Anthony Hopkins neerzet in "Silence of the Lambs". Dat is dan ook wel een absolute topprestatie. Om zo'n figuur overtuigend te kunnen spelen, moet je afdalen naar de zwarte kamer in jezelf. Het is de essentie van acteren, zoeken naar overeenkomstige, herkenbare eigenschappen in jezelf."

Tekst: Chantal Overgaauw
Veronica, nr 48, augustus, 1992